Een leven vol veerkracht, doelgerichtheid en empowerment

Joyce Severin werd geboren in 1982. Haar vroege jaren werden gekenmerkt door de scheiding van haar ouders, een verlies dat een groot deel van haar veerkracht en onafhankelijkheid zou bepalen. Ze groeide op onder de liefdevolle zorg van haar grootmoeder, een vrouw die geloofde in de kracht van onderwijs en Joyce aanmoedigde de basisschool af te maken. Met de steun van haar grootmoeder voltooide Joyce met trots groep 7 (vergelijkbaar met onze basisschool).

Maar zelfs na haar schooltijd had Joyce het gevoel dat ze de vaardigheden miste die nodig waren om een toekomst op te bouwen. Met vastberadenheid in haar hart en de financiële hulp van een lieve tante schreef ze zich in voor een tweejarige naaiopleiding. Daar ontdekte ze haar passie – niet alleen voor het naaien van stoffen, maar ook voor het creëren van schoonheid.

Toen haar grootmoeder ouder werd, trok Joyce in bij haar oom. Ze begon te werken als fabrieksmedewerker in een lokale stoffenfabriek. Vijf jaar lang werkte ze onvermoeibaar en spaarde elke mogelijke shilling met de droom om een eigen naaimachine te kopen. Ze wilde haar eigen bedrijf starten en onafhankelijk worden.

Om te beginnen huurde ze een naaimachine. Maar het noodlot sloeg toe: er werd ingebroken in haar kleine huis. Alles werd gestolen: haar machine, de stoffen, het gereedschap dat ze in de loop der jaren had verzameld. Het voelde alsof ze één stap vooruit zette en er twee achteruit werd geduwd. Toch gaf Joyce niet op.

Ze verliet het huis van haar oom, huurde een kamer voor zichzelf en trouwde kort daarna. Met heel haar wezen streefde ze haar doel na: opnieuw sparen, stukje bij beetje, totdat ze eindelijk haar eigen naaimachine kon kopen.

Samen met haar man bouwden ze een bescheiden leven op. Ze woonden in één kamer. Haar man werkte voor een reisorganisatie, maar verloor door gezondheidsproblemen zijn baan. Het verlies aan inkomen bracht zware lasten met zich mee, maar het stel bleef zoeken naar manieren om vooruit te komen.

Met onwrikbare vastberadenheid sloot Joyce zich aan bij een lokale ViCoBa (Village Community Bank). Ze sloot een lening af en kocht een klein stukje grond. Stap voor stap betaalde ze het geld terug en begon met de bouw van een huis. Op dat moment was ze zwanger van haar vierde kind.

Nadat haar man een kleine laatste uitkering van zijn voormalige werkgever had ontvangen, gebruikten ze het geld verstandig om een motor te kopen – een hulpmiddel om inkomsten te genereren. Hij begon mensen en goederen te vervoeren om rond te komen.

Vlak voor de geboorte van hun vierde kind verhuisde het gezin naar hun nieuw gebouwd huisje. Het was niet veel, maar het was van hen.

Joyce, een echte ondernemer, sloot zich aan bij een andere ViCoBa-groep om haar volgende droom te financieren: het huren van een kleine kantoorruimte. Met slechts één machine opende ze een kleermakerij. Ze begon jurken te ontwerpen en te naaien, en belangrijker nog, haar vaardigheden door te geven. Zelfs toen ze nog aan het leren was, begon ze anderen les te geven. Vandaag de dag geeft ze jonge vrouwen in haar gemeenschap kracht door hen de vaardigheden en het zelfvertrouwen te geven om hun eigen inkomen te verdienen, datgene wat haar zo ver heeft gebracht.

Haar impact reikt veel verder dan haar bedrijf. Joyce is een geliefd figuur in haar gemeenschap: een geboren leider, een zorgzame docent en een begenadigd communicator. Mensen komen niet alleen naar haar toe voor haar kleermakerswerk, maar ook voor advies en ondersteuning.

En toch blijft ze groeien. Ze zag een gat in de markt: mensen hadden catering nodig voor evenementen, maar wilden niet zelf koken. Dus ging Joyce samenwerken met tien andere vrouwen, die elk 100.000 TZS (ca. 33 €) bijdroegen, om basismaterialen te kopen. Hun onderneming sloeg aan. Klanten waren vooral onder de indruk van Joyce's kookkunsten en begonnen haar privé in te huren voor bruiloften, begrafenissen en andere bijeenkomsten.

Dagelijkse worstelingen en dromen voor morgen

Ondanks haar kracht en succes staat Joyce's gezin voor veel dagelijkse uitdagingen:

• Financiële druk: Schoolgeld is moeilijk te betalen en het kleine inkomen van haar man dekt slechts de meest basale behoeften.
• Leefruimte: Hun huidige woning is te klein. Joyce hoopt een nieuwe ViCoBa-lening te krijgen om twee extra kamers te bouwen: een voor de kinderen en een voor haar en haar man.
• Bedrijfsgroei: Modetrends veranderen snel en ze heeft nieuwe machines en materialen nodig om bij de tijd te blijven.
• Gezondheidsproblemen: Het gezin heeft geen NHIF-verzekering. Joyce kampt met terugkerende oorontstekingen. Haar man en twee van haar kinderen lijden aan astma.
• Voeding en water: De maaltijden zijn eenvoudig: 's ochtends alleen thee met suiker, vaak alleen een mandazi (soort Swahili donut) voor de jongsten. De avondmaaltijd bestaat meestal uit ugali en groenten met een minimum aan olie bereid, want olie is duur. De watervoorziening is onbetrouwbaar. Een watertank zou een grote verbetering zijn.
• Sanitaire voorzieningen: Er is thuis geen fatsoenlijk toilet. Een veilige latrine is hard nodig.

De kracht van mogelijkheden

Joyce is trots op alles wat ze heeft bereikt, ondanks de tegenslagen en ontberingen. Onlangs heeft ze haar eigen telefoon gekocht – een kleine luxe, maar wel een die een groot verschil maakt. Nu kan ze efficiënter communiceren met klanten en leveranciers, waardoor ze geld en tijd bespaart op transport.

Ze is een sterke vrouw, vol ideeën en de moed om ze te verwezenlijken. Ze droomt niet alleen voor zichzelf en haar gezin, maar voor elke jonge vrouw die haar pad kruist. Ze ziet hun potentieel, net zoals haar oma dat ooit in haar zag.

Joyce Severin is een baken van veerkracht, creativiteit en gemeenschapszin. Haar verhaal herinnert ons eraan dat zelfs wanneer het leven je probeert te breken, hoop, gecombineerd met hard werken, iets moois kan creëren.